Sakarya Savasindan sonra, kamuoyunda ve TBMMnde taarruz için sabirsizlik bas göstermisti. Gazi Mustafa Kemal Pasa, 4 Mart 1922de Büyük Millet Meclisinin gizli bir toplantisinda endise ve huzursuzluk duyanlara açiklamalar yapmisti. "Ordumuzun karari, taarruzdur. Fakat bu taarruzu tehir ediyoruz. Sebebi, hazirligimizi tamamen bitirmeye biraz daha zaman lazimdir. Yarim hazirlikla, yarim tedbirlerle yapilacak taarruz, hiç taarruz etmemekten çok daha kötüdür" diyerek bir taraftan zihinlerdeki süpheyi bertaraf etmeye çalisirken, diger taraftan da orduyu son zaferi saglayacak bir taarruz için hazirliyordu.

Haziran 1922 ortalarinda, Baskomutan Gazi Mustafa Kemal Pasa, taarruza geçmek kararini almisti. Asil amaç, yok edici bir meydan savasi yapmak, düsmani çabuk ve kesin bir sonuç alacak sekilde vurmakti. Mustafa Kemal Pasa, ordu birlikleri arasinda bir futbol maçi organize edilmesi bahanesiyle ordu komutanlarini Aksehire davet etti. Böylece Yunanlilarin ve Isgal Devletlerinin dikkatleri çekilmeyecekti. 28 Temmuz gecesini, komutanlarla genel taarruz hakkinda konusarak geçirdi ve gereken direktifleri verdi.

Mustafa Kemal Pasa, daha sonra 20 Agustos 1922de Ankaradan Aksehire giderek, 26 Agustos 1922 Cumartesi sabahi düsmana taarruz emrini verdi. Çok gizli bir sekilde yürütülen bu olaylari kamuoyundan saklamak maksadiyla, 21 Agustosda Çankaya köskünde bir çay daveti verilecegi gazete ve ajanslara bildirilmisti.

Büyük taarruz burada basladi. Topçularin sabah saat 04:30da taciz atesi ile baslayan harekat, saat 05:00de önemli noktalara yogun topçu atesi ile devam etti. Piyadelerimiz, Sabah 06:00da Tinaztepeye hücum mesafesine yaklasarak, tel örgüleri asip, Yunan askerini süngü hücumu ile temizledikten sonra, Tinaztepeyi ele geçirdiler. Bundan sonra, saat 09:00da Belentepe, daha sonra Kalecik-Sivrisi düsmandan temizlendi. Taarruzun birinci günü, siklet merkezindeki 1. Ordu Birlikleri, Büyük Kaleciktepeden Çigiltepeye kadar onbes kilometrelik bir bölgede düsmanin birinci hat mevzilerini ele geçirdi.

5. Süvari Kolordusu düsman gerilerindeki ulastirma kollarina basarili taarruzlarda bulundu. 2. Ordu da cephede tespit görevini aksatmadan sürdürdü. 26 Agustos günü Türk Ordusunun Büyük Taarruzu, Genelkurmay Baskanliginca TBMMne bildirildi. Bu haber Meclisi costurdu ve heyecanli gösterilere vesile oldu. 27 Agustos Pazar sabahi gün agarirken, Türk Ordusu bütün cephelerde yeniden taarruza geçti. Bu taarruzlar çogunlukla süngü hücumlariyla ve insan üstü çabalarla gerçeklestirildi.

27 Agustos saat 18:00de, Afyon 8. Tümen tarafindan kurtarildi. Afyon kurtulusun sanli ve serefli müjdesi olmustu. Baskomutanlik karargahi ile Bati Cephesi Komutanligi karargahi Afyona tasindi. 28 Agustos Pazartesi ve 29 Agustos Sali günleri, basarili geçen taarruz harekati ile düsmanin 5. Tümeninin çevrilmesi ile sonuçlandi. 29 Agustos gecesi durum degerlendirmesi yapan komutanlar, hemen harekete geçerek muharebenin süratle sonuçlandirilmasini gerekli buldular. Düsmanin çekilme yollarinin kesilmesi ve düsmani çarpismaya zorlayarak, tamamen teslim olmalarini saglama yolunda karar aldilar. Karar süratli ve düzenli bir sekilde gerçeklestirildi. 30 Agustos 1922 Çarsamba günü taarruz harekati Türk Ordusunun kesin zaferi ile sonuçlandi.

Büyük Taarruzun son safhasi askeri tarihimize Baskomutan Meydan Muharebesi olarak geçmistir. 30 Agustos 1922 Baskomutan Meydan Muharebesi sonunda, düsman ordusunun büyük kismi dört taraftan sarilarak, Dumlupinarda Gazi Mustafa Kemal Pasanin ates hatlari arasinda bizzat idare ettigi savasta tamamen yok edilmis veya esir edilmisti. Böylece tasarlanan kesin sonuç bes gün içinde elde edilmis ve hazirlanan plan tam basari ile uygulanmisti. 30 Agustos 1922nin gurur verici zaferi ile Mustafa Kemal, kaçabilen düsmanin takip edilmesini ve üç koldan Egeye dogru ilerlemesini uygun buldu.

" Ordular ilk hedefiniz Akdenizdir. Ileri " diyerek, tarihi emrini 1 Eylül 1922de verdi. Yunanlilar, Izmire dogru kaçmaktaydi. Basta Yunan Ordusu Baskomutani Trikopis olmak üzere çok sayida esir ele geçirilmisti. Ordumuz bu muharebede, on bes günde 400 kilometre katederek, 9 Eylül 1922 sabahi Izmire girdi. Sabuncu Belden geçen 2. Süvari Tümeni, Mersinli yolu ile Izmire dogru akarken, bunun solunda 1. Tümen de Kadife Kaleye dogru yürüyordu. Bu Tümenin 2. Alayi Tuzluoglu Fabrikasindan geçerek Kordonboyuna ulasti.

Yüzbasi Seref Bey Hükümet Konagina, 5. Süvari Tümenimizin öncüsü Yüzbasi Zeki Bey Kumandanlik dairesine, 4. Alay Komutani Resat Bey de Kadife Kaleye bayragimizi çektiler. Izmirde askerlerimiz cosku içinde karsilandilar ve çiçek yagmuruna tutuldular. Süvarilerimizin Kordon boyundan geçisi çok görkemli idi. Kurtulus zaferinin Baskomutani Gazi Mustafa Kemal Pasa, Izmirin kurtulusunu Belkahveden seyretti. Türk Ordusunun, 400 kilometrelik bir mesafeyi savasarak katedip Izmire ulasmasi içerde ve disarda hayret ve takdir uyandirdi. Büyük Türk zaferi karsisinda endiseye düsen ve o anda da Istanbul ve Çanakkale Bogazlarini isgal altinda bulunduran Itilaf Devletleri, savasi durdurmayi ve Türklerin hakli isteklerini yerine getirmeyi kendi çikarlarina uygun buldular.

Lord Kinrossa göre, "Ingiltere, ciddi bir krizle karsi karsiya bulundugunu anlamaya basliyor. Halk, Türklerle yeni bir savastan korkuyordu"

11 Ekim 1922de imzalanan Mudanya Ateskes Antlasmasiyla, silahli çatisma durduruldugu gibi, Edirne dahil Trakyanin da Türkiyeye birakilacagi ve bir ay içerisinde Yunanlilar tarafindan bosaltilacagi kabul edildi. Anadoluda Yunan politikasini yürüten Ingiltere Basbakani Lloyd George, bu gelismeler üzerine istifa etti.